Zaczęło się niewinnie – od zapachu ziół, od naparów robionych „na próbę”, od pierwszych liści zbieranych bardziej intuicyjnie niż świadomie. Nie wiedziałam wtedy jeszcze, że to początek drogi, która całkowicie zmieni moje życie.

Z czasem zioła przestały być tylko ciekawostką. Stały się odpowiedzią. Im więcej się uczyłam, tym mocniej czułam, że wracam do czegoś bardzo pierwotnego – do wiedzy, która przez lata była zapomniana, a przecież zawsze była blisko nas.

Potem przyszła kolej na metody, które wielu kojarzyło z przeszłością – pijawki lekarskie i stawianie baniek. Dla mnie nie były „starodawną praktyką”, ale fascynującym dowodem na to, jak mądrze działa natura. Uczyłam się ich z szacunkiem i pokorą, odkrywając, jak wiele mogą dać, jeśli stosuje się je świadomie.

Nie zatrzymałam się jednak tylko na tradycji. Szukałam dalej – aż trafiłam na inhalacje wodorem. To było dla mnie odkrycie, które pokazało, że nowoczesność i natura wcale się nie wykluczają. Wręcz przeciwnie – mogą się pięknie uzupełniać.

Z biegiem czasu zaczęłam dzielić się tym, co sama odkryłam. Najpierw z bliskimi, potem z kolejnymi osobami, które – tak jak ja kiedyś – szukały prostszych, bardziej naturalnych sposobów dbania o siebie. Tak narodziły się warsztaty.

Dziś uczę, jak tworzyć naturalne kosmetyki, jak przygotowywać octy i oxymele, jak korzystać z ziół i jak bezpiecznie stawiać bańki. Pokazuję, że nie trzeba skomplikowanych rozwiązań, żeby zadbać o siebie – czasem wystarczy wrócić do tego, co było znane od pokoleń.

To nie była szybka droga. To była droga pełna odkryć, prób, błędów i zachwytu. I nadal nią idę.